Po całym roku nauki i pracy nadeszły upragnione wakacje, a wraz z nimi kolonie we Włoszech. Ksiądz zaplanował wszystko tak, że nie musieliśmy się o nic martwić, zostało nam tylko odpoczywać i dobrze się bawić. Był oczywiście też czas na modlitwę: poranny pacierz, różaniec oraz Mszę Świętą w hotelu lub zaprzyjaźnionym Zakonie Salezjańskim. Oprócz księdza mieliśmy też troje opiekunów: ciocię Anitę, ciocię Magdę oraz wujka Łukasza. Byli wymagający, ale wszyscy ich bardzo lubiliśmy. Zawsze mieli dla nas czas i odpowiadali na nasze pytania. Trasa była bardzo długa, ale na szczęście mieliśmy ze sobą dużo filmów, które oglądaliśmy po drodze. Mogliśmy też podziwiać piękne widoki za oknem. Szczególnie podobały nam się Alpy i długie tunele. We Włoszech mieszkaliśmy w spokojnej miejscowości nad morzem, niedaleko Rimini. Plaża była bardzo blisko, więc prawie codziennie kąpaliśmy się w morzu. Pierwszego dnia pobytu we Włoszech zwiedzaliśmy Wenecję. Aby do niej dotrzeć musieliśmy płynąć niewielką łódką. Na szczęście było słonecznie i mogliśmy się opalać podczas rejsu. Na miejscu czekała na nas Pani przewodnik, która pokazała nam Bazylikę św. Marka (patrona Wenecji) oraz zrobiła godzinny spacer uliczkami miasta na wodzie. Dobrze, że szliśmy razem i się pilnowaliśmy, bo bardzo łatwo było się tam zgubić. Wąskie uliczki oraz mnóstwo zakamarków i zakrętów, przyprawiały nas o zawrót głowy. Nie dało się też policzyć ile mostków mijamy. Co chwila natykaliśmy się na kanały, którymi płynęły gondole z turystami. Najbardziej podobał mi się ogromny most, na którym były sklepy i bardzo dużo ludzi. Nie mieliśmy jednak czasu żeby się tam zatrzymać. Dopiero po zwiedzaniu była chwila czasu wolnego, a potem powrót. Drugiego dnia pojechaliśmy do Italii w Miniaturze, gdzie oprócz obejrzenia zabytków Włoch mogliśmy popływać łódką Canoe, pojechać pociągiem z którego oglądaliśmy panoramę na cały park, popłynąć gondolą w Mini-Wenecji oraz stoczyć bitwę morską w zamku.To był dopiero początek, bo już kolejnego dnia pojechaliśmy do Mirabilandii - ogromnego parku rozrywki, gdzie było mnóstwo kolejek górskich, karuzel i innych atrakcji. Czwartego dnia byliśmy w parku wodnym, gdzie były baseny, zjeżdżalnie oraz tor do pływania pontonami. Było super, chociaż niestety piękną pogodę odczuliśmy na własnej skórze. Niedziela była ostatnim dniem pobytu. Pojechaliśmy do innego państwa, czyli do San Marino. Jest to miasto-państwo położone na górze, z którego rozpościera się piękny widok. Spacer po nim kosztował nas dużo wysiłku, ponieważ musieliśmy iść cały czas pod górę. Na samym szczycie mogliśmy obejrzeć mały zameczek, w którym mieściło się Muzeum Broni. Zejście było przyjemniejsze i zajęło nam dużo mniej czasu. Dostaliśmy trochę czasu wolnego na zakupy i wróciliśmy do hotelu się pakować. W drodze powrotnej wstąpiliśmy jeszcze do Padwy, żeby pomodlić się przy grobie św. Antoniego i wyruszyliśmy w powrotną podróż, która znowu trwała dwa dni. Wyjazd upłynął bardzo szybko, ale będzie co wspominać. Ksiądz wraz z organizatorami zadbał żebyśmy się nie nudzili. Dziękuję w imieniu całej grupy i nie mogę się doczekać kolejnych wyjazdów.